Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/1656 K.2018/9943

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

02.12.2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 36. maddesiyle, 5271 sayılı CMK’nın 307. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi değiştirilerek;

"Direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir. Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir”... şeklindeki düzenleme karşısında, yerel mahkemece verilen direnme kararı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle;

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c)Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d)İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak, suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

İncelenen dosya kapsamından;

Dairemizin 19.09.2016 tarih, 2015/9013 esas ve 2016/12376 karar sayılı kararı ile ilk hükmün.

Müştekinin mahkemede beyanında kendisine sanığın yakınlarının 200 TL ödediğini beyan etmesi, bir önceki celse beyanında ise TCK'nın 168. maddenin uygulanmasına muvafakatının olduğunu belirtilmesi karşısında sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasından sonra, yerel mahkemece “müştekinin olay nedeni ile dosyada mevcut değer tespit tutanağına göre 4.642,50-TL, kendi beyanına göre 3.600,00-TL maddi zararı bulunmaktadır.

Ayrıca; kısmi iadeden söz edebilmek için, suça konu mal veya eşyanın önemli bir kısmının iade edilmesi ya da tazmin edilmesi gerekir. (Yargıtay 6.Ceza Dairesi'nin 08.10.2008 tarih ve 2008/6088-16583 Es-Karar sayılı ilamı, 19.03.2009 Tarih ve 2008/12722 Esas, 2009/5342 Karar sayılı ilamlarında da bu husus açıkça vurgulanmıştır.) Oysa müştekiye ödenen meblağ ise yalnızca 200,00-TL.dir.

Müştekinin 26.03.2013 tarihli duruşmada sanıklar tarafından açıkça ölümle tehdit edildiğini beyan etmesi karşısında; kısmi ödeme nedeniyle sanıkların TCK'nun 168/4 maddesinde belirtilen etkin pişmanlıktan faydalanmasına muvafakat ettiği yönündeki beyanının özgür iradesini yansıtmadığı, bu beyanın baskı altında verilmiş olduğu açıktır. Bu nedenlerle.

4.642,50-TL.lik bir zarar karşısında; müştekinin yalnızca 200,00-TL ödeyen sanıklar hakkında etkin pişmanlıktan faydalanmasına muvafakat etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu bu sebeple müştekinin baskı altında etkin pişmanlıktan muvafakat ettiğini beyan ettiği kanaatine varılarak bozma ilamına direnilmesine karar verildiği, ilk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçe ile diğer bozma nedenlerine uyularak ilk hükümden farklı karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla, yerel Mahkemenin son uygulaması direnme kararı niteliğinde olmayıp, ilk hükümde yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle kurulan hüküm olduğundan yeni hüküm niteliğinde kabul edilmek suretiyle yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin mahkemede beyanında kendisine sanığın yakınlarının 200 TL ödediğini beyan etmesi, bir önceki celse beyanında ise TCK'nın 168. maddenin uygulanmasına muvafakatının olduğunu belirtilmesi karşısında sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,