Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/1684 K.2018/8054

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Niğde Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.02.2013 tarih, 2013/372 esas ve 2013/158 iddianame numaralı iddianamesi ile açılan dava üzerine yapılan yargılama sonucu Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.09.2013 tarih, 2013/148 esas ve 2013/538 karar sayılı kararı ile sanığın TCK'nın 142/1-b, 143, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanunun 51. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

Anılan karar o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

O yer Cumhuriyet Savcısı 25.10.2013 tarihli temyiz dilekçesi içeriğinde özetle; “sanığın mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de; sanığın hırsızlık eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-b maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayin edilmesi” sebebiyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

Görüldüğü üzere o yer Cumhuriyet Savcısı 25.10.2013 tarihli temyiz istemi sanık lehinedir.

Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.09.2013 tarih, 2013/148 esas ve 2013/538 karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından sanık lehine temyizi üzerine Dairemizin 30.11.2015 tarih, 2014/32335 esas ve 2015/18746 karar sayılı kararı doğrultusunda, ilk derece mahkemesince sanığın TCK'nın 142/2-d, 143, 168/2, 62. maddelerinden 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı da gözetilerek, TCK'nın 53/1. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının infaz aşamasında uygulanması mümkün görüldüğünden, uygulanmaması bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihine göre 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesine göre sanığa verilecek cezada en fazla 1/3 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden 1/2 oranında artırım yapılmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2-Sanık hakkında TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası sonucu sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası olarak eksik ceza tayini,

3- O yer Cumhuriyet Savcısının 25.10.2013 tarihli ilk hükme yönelik temyiz başvurusunun sanık lehine olması sebebiyle, 1412 sayılı CMUK’nun 326/son uyarınca, anılan hükümdeki “erteli 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası”nın (sonuç ceza) kazanılmış oluşturduğunun gözetilmemesi,