Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/1767 K.2018/8645

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun aşamalarda verdiği beyanlarında, olay günü saat 19:00 sıralarında aracının kapı ve camlarını kilitleyerek sokağa park ettiğini, saat 22:00 sıralarında aracın yanına geldiğinde camın kırılarak teybinin çalındığını anladığını belirtmesi, tanık ...’ın olayın üzerinden çok zaman geçtiği, havanın karanlık olduğu ancak tam olarak saat kaçta olduğunu hatırlamadığını beyan etmesi,

olay tarihinde Çorlu İlçesinde yaz saati uygulaması da gözetilerek güneşin 19:35'de battığının anlaşılması karşısında gece vaktinin 20:35’de başladığı ve hırsızlık saatinin tam olarak tespit edilememesi sebebiyle şüpheli durum sanık lehine değerlendirilerek eylemin gündüz vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde işlendiği kabul edilmekle, sanık hakkında TCK 143. maddesinin uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 151/1. maddelerinde tanımlanan suçları oluşturduğu, eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 102/3, 104/2. maddelerinin ve hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki aynı suça uyan 142/1-b, 151/1, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı TCK'nın daha lehe olduğu ve bu suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık genel zamanaşımının, suç tarihi olan 28.03.2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,