Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/1921 K.2017/3631

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Hükümlü hakkında 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca,lehe yasanın önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiği ve 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu,

somut olayda belirlenemeyen zaman diliminde müştekiye ait işyerine kepenk kilidini kırmak suretiyle girerek suç arkadaşı ile birlikte hırsızlık yapan hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında müştekinin şikayetçi olması sebebiyle işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçunun da oluştuğu gözetilerek,

duruşma açılmak suretiyle 5237 sayılı TCK 142/1-b,53-116/2,119/1-c,53 ve uzlaşma gerçekleşmemesi halinde ayrıca 151/1,53 maddeleri ile 765 sayılı 493/1,65/3,522,81/2 maddeleri gereğince verilecek cezaların denetime olanak sağlayacak şekilde tespit edilerek hükümlü hakkında sonuç lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması yerine 5237 sayılı yasa uyarınca verilecek cezanın tespiti sırasında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunda hesaplama hatası yapılarak yürürlükten kalkmış olan 765 sayılı yasanın hükümlü lehine olduğu belirtilmek suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması,