Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/2885 K.2017/7381

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17.12.2015 tarih 2015/334 esas 2015/557 sayılı hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 18.04.2016 tarih ve 2016/3836-2016/6831 sayılı ilamı ile oybirliği ile düzeltilerek onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11.05.2017 tarih ve 2017/28660 sayılı yazısı ile kararın düzeltilerek onanması itirazı ile dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11.05.2017 tarih ve 2017/28660 sayılı itirazı yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 18.04.2016 tarih ve 2016/3836-2016/6831sayılı kararı sanık ... bakımından kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış ise de.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri mahkemesince yerine getirilmiş olduğunun anlaşılması karşısında aynı işlemlerin tekrarının sonuca etkili olmayacağı gözetilerek bahsedilen husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken tekerrüre esas alınan Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/164 esas 2008/82 karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra 03.06.2008 günü kesinleşmiş olması dikkate alınarak tekerrüre esas olamayacağının gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarından adli sicil kayıtlarında başkaca tekerrüre esas kabul edilen ilam bulunmaması nedeniyle, TCK’nın 58. maddesinin uygulanması ile ilgili kısım çıkarılması ve ayrıca “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin” çıkartılarak,