Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/3109 K.2018/12457

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiği kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın işlediği sabit olan eylemin suç tarihi itibariyle suçun 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesinde yer alan nitelikli halini oluşturacağı gözetilmeden, 141/1 maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,

2)Sanığın müştekiye yönelik gerçekleştirdiği sabit olan eylemin oluşa ve dosya içeriğine göre, suçun gece vakti işlenmesi ihtimaline binaen saat 23:00’dan sonra tam olarak hangi saatlerde gerçekleştirildiğinin sorulmadan eksik araştırma ile mahkumiyet hükmü kurulması;

Kabule göre de;

28/05/2014 tarihli hükümden sonra; 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında sanık ile müşteki arasında CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi ve sanığın hukuki durumunun buna göre yeniden belirlenmesi;