Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/3123 K.2017/8853

Nitelikli hırsızlığa teşebbüs etme suçundan sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 35 ve 62/1. Maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2016 tarihli ve 2016/43 esas, 2016/118 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 16.06.2017 gün ve 94660652-105-42-4048-2016-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.06.2017 gün ve 2017/39941 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21/05/2013 tarih ve 2012/13-1543 E. ve 2013/257 K. sayılı kararı ile, suçlardan birinin tamamlanmış, diğerinin teşebbüs aşamasında kalması durumunda, şayet suçlar aynı nitelikte ise, örneğin ikisi de suçun basit şekli ise tamamlanmış suçtan hüküm kurulması, tamamlanmış olan eylem suçun basit halini, teşebbüs aşamasında kalmış eylem ise suçun nitelikli halini oluşturuyorsa, bu durumda her bir suç için ayrı ayrı uygulama yapılarak sonucuna göre hangi suç daha ağır cezayı gerektiriyor ise o suç üzerinden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,

sonuçta zincirleme suç nedeniyle ceza belirlenirken suçun en ağır cezayı gerektiren hali üzerinden uygulama yapılması ve ayrıca zincirleme suç hükümleri uygulanarak verilecek ceza, teselsülü oluşturan her bir suçun müstakil olarak belirlenen cezalarından az, toplamlarından ise fazla olmaması gerektiğinin belirtilmesi karşısında,

Somut olayda sanığın 24/12/2015 tarihinde gerçekleştirdiği teşebbüs aşamasında kalmış olan eylemi nedeniyle, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 10/01/2016 tarihli iddianamesi ile kamu davasının açılmasını müteakip, anılan olayı da kapsamakla birlikte, 12/12/2015 tarihinde aynı mağdura karşı gerçekleştirdiği tamamlanmış olan eylemini de içeren Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 19/01/2016 tarihli iddianamesi ile de açılan kamu davasının derdest olduğu, dolayısıyla her iki eylem arasında hukuki kesinti oluşmadığı ve 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesi kapsamında değerlendirme yapılması amacıyla anılan dosyaların birleştirilerek, yargılamanın birlikte yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21/05/2013 tarih ve 2012/13-1543 E. ve 2013/257 K. sayılı kararı ile, suçlardan birinin tamamlanmış, diğerinin teşebbüs aşamasında kalması durumunda, şayet suçlar aynı nitelikte ise, örneğin ikisi de suçun basit şekli ise tamamlanmış suçtan hüküm kurulması, tamamlanmış olan eylem suçun basit halini, teşebbüs aşamasında kalmış

eylem ise suçun nitelikli halini oluşturuyorsa, bu durumda her bir suç için ayrı ayrı uygulama yapılarak sonucuna göre hangi suç daha ağır cezayı gerektiriyor ise o suç üzerinden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, sonuçta zincirleme suç nedeniyle ceza belirlenirken suçun en ağır cezayı gerektiren hali üzerinden uygulama yapılması ve ayrıca zincirleme suç hükümleri uygulanarak verilecek ceza, teselsülü oluşturan her bir suçun müstakil olarak belirlenen cezalarından az, toplamlarından ise fazla olmaması gerektiğinin belirtilmesi karşısında,

Somut olayda sanığın 24/12/2015 tarihinde gerçekleştirdiği teşebbüs aşamasında kalmış olan eylemi nedeniyle, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 10/01/2016 tarihli iddianamesi ile kamu davasının açılmasını müteakip, anılan olayı da kapsamakla birlikte, 12/12/2015 tarihinde aynı mağdura karşı gerçekleştirdiği tamamlanmış olan eylemini de içeren Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 19/01/2016 tarihli iddianamesi ile de açılan kamu davasının derdest olduğu, dolayısıyla her iki eylem arasında hukuki kesinti oluşmadığı ve 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesi kapsamında değerlendirme yapılması amacıyla anılan dosyaların birleştirilerek,