Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/320 K.2017/4560

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

02.12.2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 36. maddesiyle, 5271 sayılı CMK’nun 307. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi değiştirilerek;

"Direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir. Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir”... şeklindeki düzenleme karşısında, yerel mahkemece verilen direnme kararı üzerine Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya Yargıtay Ceza Genel Kurulunca Dairemize gönderilmekle;

Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 05/04/2013 tarihinde, 2012/634 E. ve 2013/205 K. sayı ile sanığın karşılıksız yararlanma suçundan mahkumiyetin dair verilen hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 09.12.2015 tarihli ve 2014/6013 E. , 2015/19669 K. sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilip, bozmadan sonra yapılan yargılamada, mahkemece 11/03/2016 tarihli ve 2016/39 E ., 2016/142 K. sayılı kararla direnilerek sanık hakkında yeniden mahkumiyet kararı verilmiş ise de;

söz konusu direnme kararında gerekçenin genişletilmesi ve değiştirilmesi suretiyle hüküm kurulduğu ve bu durumun da Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu' nun istikrar bulmuş içtihatları uyarınca (Örneğin, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu' nun 25/10/2016 gün 2015/783 esas ve 2016/377 karar sayılı kararı) eylemli uyma sonucu verilen yeni hüküm mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/03/2016 tarihli ve 2016/39 E ., 2016/142 K. sayılı hükmünün Dairemizce yapılan incelemesinde;

1- 6352 sayılı yasa ile yapılan değişiklikle suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK' nın 142/1-f maddesinin yürürlükten kaldırılıp, eylemin aynı yasanın 163/3. maddesi kapsamında karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülmüş olmasına karşın, mahkemece suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK' nın 142/1-f ve 145 maddeleri ile daha sonra yürürlüğe giren 163/3. maddesi arasında gerekli karşılaştırmayı özellikle hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda denetime imkan sağlayacak şekilde yapıp, sonucuna göre sanık lehine olan düzenlemeye göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre,

2- 02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği hususu gözetilerek, sanığın kurum zararını giderip gidermediği sorularak,

gidermediğinin tespiti halinde, sanığa “bilirkişi tarafından hesaplanan 32, 33 TL değerindeki tüketim bedeline ilişkin zarar miktarını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasının Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,