Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/3400 K.2018/12906

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun hükümlü tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükümlü hakkında mağdurlar ... ve ...'a karşı eylemlerinde ;suç tarihi 21.10.1983 olan olayda; hükümlü hakkında 08/08/1985 günlü, 1985/23 esas ve 1985/61 karar sayılı karar ile; hırsızlık suçundan 765 sayılı TCK’nın 491/4-son, 522, 55/3. maddeleri uyarınca neticeten 5 ay 10 gün hapis cezası şeklinde verilen cezanın 647 sayılı yasanın 4/1. fıkrası uyarınca 300 liradan 48000 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin karar ile ilgili, 765 sayılı yasanın daha lehte olduğu açıkça anlaşılıp sanık lehine getirilen 5335 sayılı Yasaya, 5335 sayılı yasa ile eklenen 2/3. maddesi uyarınca, para cezalarında bir Yeni Türk Lirası artıklarının hesaba katılamayacağının ve 5252 sayılı yasanın 5. maddesi uyarınca ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürüldüğünün gözetilmesi,

2-Hükümlünün mağdurlar ...'e, ...'e ve ...'a karşı eylemlerinin incelenmesinde;

a)Dosya kapsamına göre, suç tarihinin 21/10/1983 olduğu, eylemin 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile ilgasından önceki 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen ve 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezasını gerektiren bina dahilinden hırsızlık suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca sanık lehine olan söz konusu madde uyarınca karşılaştırma yapılarak cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, suç tarihinden sonra 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yürürlüğü giren ve hükümlü aleyhine sonuç doğuran 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi gereğince karşılaştırma yapılması,

b)Lehe yasa belirlenmesi uygulamasında 21/10/1983 tarihinde işlenen suç nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesinde 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki düzenleme gereğince hükümlü ... hakkında hükmedilen cezalarından 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken 1/3 oranında indirim yapılarak fazla cezalara hükmedilmesi,

c)Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 esas 2013/17 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 116/1-2 ve 119/1-c maddelerine uyan konut/ işyeri dokunulmazlığının ihlali suçları, CMK'nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan uzlaşmaya ve şikayete bağlı olmadığının anlaşılması karşısında.

5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan yasanın tespitinde 5237 sayılı TCK'nın 116/1,116/2,116/4 ve 119/1-c maddelerine uyan birden fazla kişi ile birlikte konut/işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun lehe olan yasanın tespitinde değerlendirilip, hükümlünün müşteki ... yönünden eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522 (pek fahiş), 55. maddelerine göre, 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b,31/3.

116/1, 119/1-c, 31/3 maddelerinin, mağdur Şenel Arıkan'a yönelik eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 492/1-son, 522 (hafif), 55. maddelerine göre, 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1,31/3. 116/1-4, 119/1-c, 31/3 maddelerinin,eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 492/1-son, 522 (hafif), 55. maddelerine göre, 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1,31/3.

116/1-4, 119/1-c, 31/3 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması ile sonucuna göre lehe olan kanunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,