Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/407 K.2018/7544

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

02.12.2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 36. maddesiyle, 5271 sayılı CMK’nın 307. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi değiştirilerek;

"Direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir. Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir”... şeklindeki düzenleme karşısında, yerel mahkemece verilen direnme kararı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle;

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c)Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d)İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak, suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 06.04.2015 tarih, 2014/21623 E-2015/6240 K.sayılı ilamıyla sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin onanmasına, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde suça konu bakır güğümün suç tarihindeki değerinin tespit edilerek sonucuna göre ve değer tespiti yapılmadan eksik inceleme ile karar verildiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş, "Bozma İlamı" üzerine yapılan yargılamanın ilk oturumunda;

her ne kadar yerel mahkeme tarafından bozma ilamına uyulmuştur denilerek direnme kararı verilmiş ise de yapılan yargılama sonucunda sanıklar hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulamama gerekçesini açıklamak suretiyle mahkumiyet kararı verildiğinden, sanıklar hakkında verilen kararın fiili olarak direnme kararı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekiye ait kömürlükten 1 adet bakır güğümün çalındığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, suça konu bakır güğümün değerinin tarafsız bilirkişiden sorulmak suretiyle tespit edilecek değer dikkate alınarak sanıklar hakkında TCK’nın 145.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması,