Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/4170 K.2018/8562

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın mahkûmiyetine dair Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2014 tarihli kararının, Dairemizin 18.01.2017 tarih, 2016/8400 Esas ve 2017 /238 Karar sayılı ilamı ile 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 141/1. maddesi kapsamındaki hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu,

bozma kararı sonrası yapılan yargılamada, dosya arasında bulunan uzlaştırma tutanağına göre, müştekinin mahkemede bildirdiği adrese uzlaşma teklif formunun gönderildiği ancak müşteki taşındığından iade edildiği ve bu nedenle uzlaşma gerçekleşmediğinden bahisle sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu ancak Uzlaştırma yönetmeliğinin 29.madde 6.fıkrasına göre '' Uzlaştırmacının uzlaşma teklifinde bulunacağı şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar gören ya da kanunî temsilcilerine iletişim araçlarıyla ulaşılamaması hâlinde açıklamalı uzlaşma teklifi büro aracılığıyla yapılır.

Bu işlem uzlaştırmacının, büroya başvurarak teklif formunu vermesi üzerine gerçekleştirilir '' hükmü gereği tekrar uzlaştırma bürosunca müştekiye uzlaşma teklifi ve usulüne uygun uzlaşma işleminin yapılmadığı anlaşıldığından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,