KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2017/4501 E., 2018/15079 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
İddianame okunmadan ve yasal hakları hatırlatılmadan sanığın sorgusunun yapılması suretiyle 1412 sayılı CMUK.nun 135 ve 236. (5271 sayılı CMK.nun 147 ve 191) maddelerine aykırı davranıldığının anlaşılması karşısında kanun yararına bozma yoluna gidilmesi olanaklı kabul edilmiştir.
5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık ...’ın hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Eylemin TCK’nın 142/2-d maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilmiş olmasına karşın hükümde yasa maddesinin TCK’nın 142/1-e olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Aldırılması zorunlu sosyal inceleme raporuna ait masrafın suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2017/4501, K. 2018/15079, 5 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama