Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/4579 K.2017/15218

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 07/04/2017 tarih, 2017/1891 esas ve 2017/864 karar sayılı düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının sanık müdafiine 12/05/2017 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmesine karşın sanık müdafii tarafından temyiz dilekçesi verilmediği, gerekçeli kararın sanığa 06/06/2017 tarihinde ayrıca tebliğ edilmesinin temyiz süresini tekrar başlatmayacağı gibi, sanığa yeni bir temyiz hakkı da vermeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen ve 12/05/2017 tarihinde müdafiine tebliğ edilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 07/04/2017 tarih, 2017/1891 esas ve 2017/864 karar sayılı hükmü 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen yedi günlük yasal süreden sonra 16/06/2017 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın 07/04/2017 tarihli karara yönelik temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 04/07/2017 tarihli, 2017/1891 esas ve 2017/1864 karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair kararın ONANMASINA, 21/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.