Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/5001 K.2018/12510

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 29.12.2010 tarihli ek kararın sanığa usulüne uygun tebliğ edilmediği, 22.05.2017 tarihli dilekçesinin ek karara ilişkin temyiz talebi olarak değerlendirilmesi gerektiği halde, talebinin 26.05.2017 tarihli ek kararla reddedildiği, iş bu ek kararın yok hükmünde sayılması gerektiği, yargılama aşamasında sanığın 16.10.2007 tarihinde talimatla yapılan sorgusunda müdafii talep etmediğini beyan etmesine rağmen, mahkumiyet kararının sanığın yokluğunda ve bozma öncesi görevlendirilen müdafiin yüzüne karşı verildiğinden bahisle sanığa tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, 29.12.2010 tarihli ek kararın da yok hükmünde, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;