Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/5046 K.2018/6097

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak üst hadden ceza verildiği, müştekinin zararını gidermek ve uzlaşmak istediklerine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Hükümden önce 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı,

oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın olay tarihinde gece vakti katılana ait eve balkon camını kırarak girip 20.000 TL değerinde ziynet eşyasını çaldığı şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin suç tarihi de gözetilerek TCK'nın 142/2-h. maddesine uyduğu ve eyleminin uzlaşma kapsamı dışında kalması sebebiyle sanık hakkında uzlaşma hükümleri uygulanamayacağı gibi çalınan eşyaların değerleri gözetilerek hırsızlık suçundan sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı,