Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/5092 K.2018/13237

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun evine haksız olarak ele geçirdiği yedek anahtarla kapıyı açmak suretiyle girerek hırsızlık yapan sanık hakkında eylemine uyan ve suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 142/2-d maddesi yerine suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanunun 62. maddesi ile değiştirilen birinci fıkra b bendi uyarınca eklenen TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2-Mağdurun yargılama aşamasında 600 TL parasının ve kredi kartlarının da çalınmış olduğunu, ve kısmi iadeye muvafakatı bulunmadığını beyan etmiş olması karşısında sanık hakkında TCK’nın 168. maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığı gözetilmeden cezasından indirim yoluna gidilmesi,

Kabule göre de;

a-İddianamede sanık hakkında TCK'nın 142/2-h maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, 5271 sayılı CMK’nın 226/1. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

b-Kısmi iade soruşturma aşamasında gerçekleşmiş olup gerekçede de bu şekilde kabul edildiği ve indirim oranının ½ den fazla olması gerektiği halde hüküm fıkrasında kovuşturma başladıktan sonra etkin pişmanlık gösterdiğinden bahisle sanığın cezasından ½ oranında indirim yapılmak suretiyle çelişkiye düşülmesi,