Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/512 K.2018/7689

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesi ile uygulama yapılırken hapis cezasının 12 ay yerine 1 yıl şeklinde belirlenmesi sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hüküm tarihinde Silivri 6 nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 12/04/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Önceki hükmün sanığın temyizi üzerine bozulduğu ve bozmadan önce sanığa verilen ceza ertelendiği halde, bozmadan sonraki hükümde verilen cezanın ertelenmemesi suretiyle, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın gözetilmemesi,