Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/518 K.2018/5214

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hakimin taktir yetkisi dikkate alınarak tebliğnamedeki TCK 143. madde uygulamasında en üst hadden arttırım yapılmaması gerektiği ile ilgili 2 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın, kapıları kilitli araçtan hırsızlık yapma eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeyerek, aynı Yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca indirim yapılırken cezanın “8 ay” olması gerekirken “10 ay ” şeklinde hesaplanması ve devamında TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken sonuç ceza olarak sanığa 6 ay 20 gün hapis cezası yerine, 8 ay 10 gün hapis cezası verilerek fazla cezaya hükmedilmesi,