KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2017/5424 E., 2018/5947 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve sanık ... hakkında 2313 sayılı yasaya aykırılık suçundan mahallinde her zaman karar verilebilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;
I-Sanık ...'in temyiz talebinin incelenmesinde;
5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık hükmü temyiz ettiğinden, anılan Yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hakkında HAGB kararı verilen sanık ...'ın kendisinde bulunan kasanın anahtarı ile kasayı açtığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde aynı yasanın 142/2-f,h maddelerinden uygulama yapılması,
2-Katılanın zararının bir kısmının soruşturma aşamasında giderildiği, katılanın da kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterdiği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesi yerine 168/2 maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
3-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2017/5424, K. 2018/5947, 17 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama