Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/5443 K.2018/5398

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun aracı anahtar uydurmak suretiyle çaldığının anlaşılması karşısında hakkında TCK'nın 142/2-d. maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca; suç konusunun değerine göre temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

06.07.2007 tarih ve 2006/591 E-2007/403 K sayılı mahkumiyet kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesi gerektiği gözardı edilerek, suça sürüklenen çocuğun önceki hükümlülüğünün ertelenmesine karar verilmesine rağmen hükmün açıklandığı sırada cezanın ertelenmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hüküm fıkrasından ertelemeye yer olmadığına ilişkin bölümün çıkarılarak,