KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2017/5560 E., 2017/15274 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Aralık 2017
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: UYAP'tan yapılan sorgulamada sanık müdafiinin 24.02.2017 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz dilekçesi içeriğinde belirttiği ''müvekkilinin samimi ikrarı ve pişmanlığını sürekli dile getirdiği,
zararı ödemeye de hemen hazır olduğunu sürekli dile getirdiğine yönelik'' isteminin lehe değerlendirme ile sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 168. maddesinin uygulanmamasına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;
Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın olay tarihinde gece vakti katılanın müdürlüğünü yaptığı işyerine ait depodan toplam 8.000 TL değerinde malzeme çaldığı şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın 21.06.2016 tarihli oturumda müştekinin zararını karşılamak istediğini beyan etmesi ve mahkemece bu konuda kendisine süre verilmesine karşın zararı giderdiğine dair belge sunmadığı gibi son oturum duruşmaya katılan müştekinin de zararının karşılanmadığını beyan etmesi karşısında;
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2017/5560, K. 2017/15274, 21 Aralık 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama