Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/5624 K.2018/6869

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekiye uzlaştırma davet yazısının adreslerine gönderilmesine rağmen ulaşmadığı ve suça sürüklenen çocuğa davet yazısı ulaştığı halde uzlaşma görüşmelerine gelmediği belirtilerek uzlaşma sağlanamadığının uzlaştırmacı tarafından rapor edilmesi üzerine mahkemece bu rapora dayanılarak uzlaşma sağlanamadığından bahisle suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verilmiş ise de, müştekinin en son alınan 14.04.2017 tarihli beyanında belirttiği adresine uzlaşma daveti yazının gönderilmemiş olması, UYAP kayıtlarına göre uzlaşma görüşmelerinin yapılacağı 21.06.2017 tarihinde suça sürüklenen çocuğun ceza infaz kurumunda bulunduğunun anlaşılması karşısında, usule uygun yapılmayan uzlaşma işlemine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de:

25/11/2014 tarihli hükmün suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine bozulmasına karşın, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza açısından kazanılmış hakkın korunması gerektiği gözetilmeyerek suça sürüklenen çocuk hakkında sonuç olarak 1000 TL adli para cezası yerine yazılı biçimde hüküm kurulması,