Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/5630 K.2018/13686

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve sanık hakkında tekerrür uygulanmasına birden fazla ilamın esas gösterilmesi karşısında, 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gözetilip, hangi hükümlülüğün esas alındığının belirlenmemesi, infaz aşamasında en ağır cezayı içeren ilamın gözetilmesi olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tanık ...'a 200 TL verip, para üstü olan 194 TL'yi aldığı ve hemen verdiği parayı isteyip tanığa aldığı ürünlere karşılık bozuk 6 TL vereceğini söyleyerek tanığı şaşırtıp tanıktan 200 TL 'yi geri alıp 6 TL 'de bozuk para verdiği ve ilk aldığı 194 TL para üstünü vermeden olay yerinden ayrılması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 142/2-b maddesi ile uygulama yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,