Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/5684 K.2018/4956

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca sanığın temyiz talebi ile birlikte yaptığı eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olup, bu konuda mahkemece verilen 19.07.2017 tarihli ek kararın hukuki geçerlilikten yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede, sanığın yokluğunda verilen hükmün sanığın sorgusu sırasında bildirdiği adresine Tebligat Kanununu 10. maddesi gereğince tebliği gerekirken, doğrudan MERNİS adresine yapılan gerekçeli karar tebliği geçersiz olup, temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen "seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına" hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,