Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/5875 K.2018/13486

Mahalli mahkemece verilen hükümlerin temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık ...'ın yokluğunda verilen hükmün sanığın sorgusu sırasında bildirmesi nedeniyle bilinen son adresinde Tebligat Kanununu 10. maddesi gereğince tebliği gerekirken, doğrudan MERNİS adresine yapılan 03/02/2014 tarihli tebliğ işlemi geçersiz olup, temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın suçlamayı kabul etmediği, katılanın evinden çalınan eşyaların bir kısmının diğer sanık ...'ın kullanımında olan evde ele geçirildiği, ...'ın kendisinin ve sanık ...'ın atılı suçlamaları işlemediğini beyan ettiği, tanık ...'in aşamalarda alınan ifadelerinde sanık ...'ın diğer sanık ... ile beraber müştekinin evine girerek hırsızlık yaptığını kendisine söylediği yönündeki beyanı dışında, sanığın üzerine atılı müsnet suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gibi şüpheden sanık yararlanır evrensel ilkesi de gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,