Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/6136 K.2018/15400

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlüler ... ve ... hakkında daha önce Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2014 tarih 2013/21 Esas 2014/74 Karar sayılı karar ile sanıkların mahkumiyetine karar verildiğinin ve verilen hükmün 17. Ceza Dairesinin 24.02.2016 tarih 2015/27791 Esas 2016/2304 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiği yine aynı eylem ile ilgili mükerrer dava olan Bandırma 2. Asliye Ceza mahkemesinin 2013/124, 2013/504 esas sayılı dosya ile sanıkların mahkumiyetine karar verildiği, hükmün 13. Ceza Dairesinin 23.12.2015 tarih 2014/35523 Esas 2015/20707 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; adı geçen sanıklar hakkında mükerrer kesinleşen hüküm yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün görülmüştür.

Sanığın yokluğunda verilen kararın, 25.12.2013 tarihinde Tebligat kanunu 21/2 ye göre tebligat yapıldığı, 04/02/2013 ile 27.11.2014 tarihinleri arasında askerde olması sebebiyle tebligat Kanunu madde 14/1-2 maddeleri uyarınca tebligat yapılması gerekirken, mernis adresine yapılan tebliğ usulsüz olduğundan, eski hale getirme ve temyiz isteminin kabulüyle yapılan inceleme de;

Dosya kapsamından; sanık hakkında aynı eylem nedeniyle cezalandırılması istemiyle kamu davası ikame edildiği, yapılan yargılama sonucu Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2014 tarih 2013/21 Esas 2014/74 Karar sayılı karar ile sanığın mahkumiyetine karar verildiğinin ve verilen hükmün 17. Ceza Dairesinin 24.02.2016 tarih 2015/27791 Esas 2016/2304 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; incelemeye konu davanın aynı eylem nedeniyle açılan mükerrer dava niteliğinde olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nın 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, yargılamaya devamla yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,