Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/6151 K.2018/4119

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'nin 09.02.2017 tarih, 2017/240-267 karar sayılı istinaf isteminin esastan reddi kararı ile 28.04.2017 tarih, 2017/240-267 karar sayılı temyiz isteminin reddi kararının sanığa 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine aykırı şekilde tebliği nedeniyle sanığın istinaf isteminin esastan reddi kararı ile temyiz isteminin reddi kararlarını süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, Bölge Adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 28.04.2017 tarihli, 2017/240 esas ve 2017/267 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;