Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/632 K.2018/11269

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan gerekçesiz hüküm kurulması, suça sürüklenen çocukların arasında hukuksal menfaat çatışması olduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun diğerlerine atanan aynı müdafii tarafından savunulması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 152. maddesine aykırı davranılması, farik mümeyyizlik raporu alınmaması ve 05/11/1993 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde 15 yaşından küçük olduğu gözetilmeden hakkında TCK'nın 31/2 maddesi yerine aynı maddenin 3. Fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmiş ise de bu konuda kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği anlaşılmakla yapılan incelemede;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz taleplerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-T.C. Anayasasının 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 223/2, 230/2, 232/6 ve 289/1-9. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarının gerekçe bölümünde; sanık, mağdur, C.

Savcısı ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, mevcut delillerin irdelenmesi ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi, TCK'nın 61 ve 62. maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre cezanın belirlenmesi, aynı kanunun 53 ve devamı maddelerine göre cezaya mahkûmiyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesine,

cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait değerlendirmelerin yer alması ve hüküm fıkrasında ise CMK'nın 223. maddesine göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin ve verilen ceza miktarının açıkça gösterilmesi gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocukların arasında hukuksal menfaat çatışması olduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun diğerlerine atanan aynı müdafii tarafından savunulması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 152. maddesine aykırı davranılması,

3-05/11/1993 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde 15 yaşından küçük olduğu gözetilmeden hakkında TCK'nın 31/2 maddesi yerine aynı maddenin 3. Fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

4-Diyarbakır Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 09/04/2008 tarihli raporunun yalnızca hırsızlık suçuna ilişkin olarak görüş içerdiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin doktor raporu aldırılmadan hüküm kurulması,

5-İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun teşebbüs aşamasında kaldığının gözetilmemesi,