KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2017/748 E., 2018/11760 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Eylül 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
338 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Uzun süreli erteli hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı da nazara alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın askerlik hizmetini yerine getirdiği birlikte yine kendisi gibi asker olan katılanın önce açık arazide çadırın içerisinden suça konu cep telefonunun, ardından bu telefona ait şarj aleti ve faturasının ise daha sonra askeri birlik içerisinde katılanın kilitli olmayan dolabından çalması şeklindeki eylemleri nedeniyle sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan TCK 142/1-a ve 62. maddeleri gereği 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu 132.
Maddesinde arkadaşının veya üstünün veya astının bir şeyini çalan asker kişinin 6 aydan 5 yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılacağının hükme bağlandığı, dolayısıyla askeri ceza kanununun 132.
Maddesinin TCK 142/1a maddesine göre daha lehe olduğu, sanık ile katılanın Edirne Kestanelik Bakım Birliği 1. Bakım Bölüğü'nde askerlik yaptıkları sırada sanığın katılana ait telefon ve şarj aleti ile faturasını çalması şeklindeki eyleminin 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunun 132 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeyerek TCK'nın 142/1-a maddesiyle hüküm kurulmuş olması,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2017/748, K. 2018/11760, 18 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama