Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/782 K.2018/11835

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesinde öngörülen cezanın alt sınırı 3 yıl hapis cezası olduğu halde, temel cezanın tayini sırasında hüküm fıkrasında sanıklar hakkında 1 yıl 7 ay hapis cezasına hükmedilmesi,

2-Müştekinin zararının giderilmesine yönelik olarak kovuşturma aşamasında ve fakat hüküm verilmeden önce 200 TL'nin müştekiye verilmek üzere adli emanete alındığının anlaşılması karşısında, koşulları oluştuğu halde sanıklar hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanmaması,

3-Hükmün gerekçesinde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak 3 yıl 2 ay hapis cezası olarak tayin edildiği ve sanıklar hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulandığı belirtilmesine rağmen, gerekçe ile çelişki yaratacak şekilde hüküm kurulması,

4-Sanık ...'ın isminin hüküm fıkrasında 5271 sayılı CMK'nın 232/2-b maddesine aykırı olarak yanlış yazılması,

5-Suç tarihi 24.05.2014 tarihi olduğu halde, gerekçeli karar başlığında CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak 24.06.2014 tarihinin gösterilmesi,