Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/804 K.2018/4183

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Dairemizin 16/06/2015 tarihli bozma ilâmına konu mahkemenin 07/09/2012 tarihli hükmü ile sanığa 5237 sayılı TCK'nın 165, 62 maddelerine göre sonuç olarak 10 ay hapis ve 300 gün adli para cezası verildiği ve bu hükmün, yalnızca sanık tarafından temyizi üzerine; anılan hükmün kazanılmış hak gözetilerek bozulduğunun anlaşılması karşısında; sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı gözetilmeden hakkında Yargıtay bozma ilamına uyularak 23/03/2016 tarihinde kurulan son hükümde; 5237 sayılı TCK'nın 165, 43, 62 maddelerine göre 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 8000 adli para cezası verilerek bozmadan önceki ceza miktarından daha fazla cezaya hükmolunması suretiyle CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,