KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2017/908 E., 2018/3959 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanığın 02/06/2016 tarihli duruşmada adına kayıtlı cep telefonu hattı olmadığını, cep telefonu kullanmadığını beyan etmesi karşısında adına kayıtlı ..... numaralı hatta ait abonelik sözleşmesi aslı temin edilip imza incelemesi yapılarak hattın sanığa ait olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunu tespit ve tayin etmek gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında pazar alışverişi yapmak için geldiği sırada cebinde bulunan cüzdanının içerisinde 100 TL para ve hattının takılı olduğu Samsung Galaxy marka cep telefonunun olduğunu, sanığın suça konu para ve cep telefonunu müştekinin cebinden aldığının anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nın 142/2-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,
Kabule göre de ;
1-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.
5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2017/908, K. 2018/3959, 19 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama