Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/10169 K.2019/2833

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeden önceki ilk hükümde sonuç ceza olan 2 ay 27 gün hapis cezasının 1.740 TL adli para cezasına çevrildiği, 6. Ceza Dairesinin bozma ilamından sonra hırsızlık suçundan kurulan hükmün 2 ay 27 gün hapis cezası şeklinde açıklanmasının geri bırakıldığı, söz konusu temyiz incelemesinde sadece sanığın temyiz yoluna başvurduğu, aleyhe temyiz olmadığı anlaşıldığı halde, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması sırasında sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 1.740 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,