Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/1059 K.2018/2137

Hırsızlık suçundan sanık hakkında yapılan duruşma sonunda; anılan suçtan verilen mahkumiyet kararına ilişkin Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 07/05/2008 tarih 2007/77-2008/318 karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine.

Dairemizin 02.04.2012 tarih ve 2011/7812-2012/7641 karar sayılı ilamı ile temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına karar verildiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07.02.2018 tarih ve KD- 2018/6351 sayılı yazısı ile özetle; sanığın sabıkasında yer alan ve hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/11/2006 tarih, 2006/362 Esas, 2006/496 Karar sayılı ilamı nedeniyle mükerrir sayılmasına karar verildiği, ancak tekerürre esas alınan ilamda;

mala zarar verme suçundan doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası kesin nitelikte olduğundan karar tarihi itibariyle kesinleştiği, aynı ilamda yer alan hırsızlık suçundan ise TCK'nın 142/1-b, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmün temyiz edilmiş olup Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2007/8850 Esas, 2011/8730 Karar sayılı ilamı ile onanarak 15/06/2011 tarihinde kesinleştiği, suç tarihinin 27/01/2007 olduğu gözetildiğinde tekerrüre esas alınan söz konusu ilamın suç tarihinden sonra 15/06/2011 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından,

suç tarihi itibariyle tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 58. maddesinin uygulanması yasaya aykırı bulunduğundan itiraz talebinde bulunularak, dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.02.2018 tarih ve KD- 2018/6351 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 02.04.2012 tarih ve 2011/7812-2012/7641 karar sayılı onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihi itibariyle adli sicil kayıtlarına göre sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunmadığı halde; atılı suç tarihinden sonra kesinleştiği anlaşılan Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/362 esas ve 2006/496 karar sayılı ilamının sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,