KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2018/11013 E., 2019/3275 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
- Hükümler
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden yapılan inceleme de;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden yapılan inceleme de;
Sanık ...'ın katılanlar ... ve ...'ın çalıştıkları işyerinde masa üzerinde her iki müştekiye ait cep telefonlarını çalması olayında suça konu eşyaların farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olmadığından sanığın tek bir hırsızlık suçundan cezalandırılması yerine katılan ...'a yönelik eyleminden hükmedilen cezanın ertelenmesine, katılan ...'e yönelik eyleminden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi suretiyle eylem bölünmüş ise de sanık hakkında...’a yönelik eyleminden dolayı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık ...'ın katılanlar ... ve...'ın çalıştıkları işyerinde masa üzerinde her iki müştekiye ait cep telefonlarını çalması olayında sanığın suça konu eşyaların farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olmadıklarından sanığın tek bir hırsızlık suçundan cezalandırılmaları yerine iki ayrı suçtan hüküm kurulması,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2018/11013, K. 2019/3275, 6 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama