Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/11095 K.2019/4659

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yerel mahkeme tarafından TC Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 289. maddelerine uygun ve Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde hükmün gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile mevcut delillerin irdelendiği, dosya kapsamındaki delillerle sonuç arasında da bağ kurulduğu gözetildiğinde; yetersiz gerekçeye ilişkin tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun ikrarı, olay yerinde yakalandığına dair tutanak ve diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde, müştekinin beyanının hükmün tek delili olmadığı, atılı suçun suça sürüklenen çocuğun ikrarı ve tutanaklar uyarınca da sabit olduğu anlaşıldığından müştekinin duruşmada dinlenmesi gerektiğine dair tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Müştekinin beyanı, sanığın savunması ve diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuğun eylemini müştekiye ait ikametin üst katında yer alan inşaat halindeki terasta gerçekleştirdiği anlaşılan olayda; hakkında eylemine uyan TCK'nın 142/1-b maddesinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kabule göre;

2)Suça sürüklenen çocuğa verilen adli para cezalarının taksitlendirildiği belirtildiği halde "taksitlendirilmesine yer olmadığına" karar verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

3)Emanete kayıtlı suça konu bıçağın akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,