Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/11151 K.2019/775

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nun 142/1-a, 35/2, 31/2, 62. maddeleri uyarınca neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası verildiği, kararın temyiz edilmeden 12.03.2015 tarihinde kesinleştirildiği,

Karaman Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosunun 24/03/2015 gün ve 2015/1247 ilam sayılı yazılarından suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde sabıkasız ve 12-15 yaş aralığında olmasına rağmen cezasının 5237 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca seçenek tedbire çevrilmeyerek hapis cezası verildiğinden verilen hükmün incelenerek 5275 sayılı CGTİK'nun 98/1-3 maddeleri uyarınca infazın devamına veya durdurulmasına yönelik bir karar verilmesini talep ettikleri,

bunun üzerine suça sürüklenen çocuk hakkında Mahkemece 26.03.2015 tarihli ek karar ile TCK’nun 50/1-f maddesi uyarınca hapis cezasının 2 ay süreyle kamuda yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrilmesine karar verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 14.04.2015 tarihli dilekçesi ile ek karara ilişkin temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;