Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/11194 K.2019/4283

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun hürriyete karşı işlenen suçlar bölümünde yer alması, suça konu 3 adet akü ile kabloların çalındığı deponun dosya kapsamına göre; konut ya da işyeri anlamındaki bir binanın eklentisi ya da müştemilatında yer almadığının anlaşıldığı, sadece depo olarak kullanılan yerlere rıza hilafına girilse dahi işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşmayacağı gözetilmeden sanığın üzerine atılı işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmiş ise de; bu yönde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği mümkün görülmüştür.

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 (dahil) TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen 3.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık ...'ın temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak anılan maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Suça konu 3 adet akü ile kabloların çalındığı yerin, etrafı çevrili demir kapısı da bulunan odun deposu olduğunun anlaşılması karşısında, mahkemece hırsızlık suçundan temel ceza tayin edilirken sevk maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi olarak gösterilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmayıp, her ne kadar hükümde ve gerekçeli karar başlığında suç adı “kullanımı gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık” olarak yazılmış ise de, belirtilen bu yanlışlığın mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.