Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/11220 K.2019/4281

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen kararda, 7 günlük temyiz süresinin başlangıcı ile ilgili olarak yanlış anlaşılmaya neden olacak ifadelere yer verilmek suretiyle sanığın yanıltıldığının anlaşılması karşısında, Ceza Genel Kurulu'nun 23.12.2008 gün ve 2008/6-258-240 sayılı kararı uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, yapılan incelemede;

Hürriyeti bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile uygulama yapılmamış ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararının da nazara alınarak, infaz aşamasında uygulanması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hırsızlığın, işyeri içerisinden yapıldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı Kanun'un 141. maddesi ile hüküm kurulması,