Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/11779 K.2019/4796

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilerek ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247-1842 E.-K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi'” nin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hali olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınacağı öngörüldüğünden, zamanaşımı süresinin dolmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.12.2012 tarih ve 2012/1411-1852 E.-K. sayılı içtihadına göre; müştekinin sabit bir noktaya bağlı olmaksızın evini önüne park ettiği motosikletinin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde yazılı suça uyduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 141. maddesi ile hüküm kurulması,