Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/11788 K.2019/4789

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Temyiz edenin sanık olduğu gözetildiğinde, temyiz isteminin her üç suçu da kapsadığı kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanığın kasten işlediği suçlardan dolayı mahkum olduğu hapis cezalarının kanuni sonucu olarak hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de; Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararının da nazara alınarak, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1-Yargıtay incelemesine tabi olan ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün, açıklanan hüküm olması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 230, 223. maddeleri gereğince kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçe ile hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasa'nın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232, ve 289/1-g (1412 sayılı CMUK'un 308/7) maddelerine aykırı davranılarak hükmün gerekçesiz bırakılması,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi ile doğrudan temel cezanın belirlenmesi gerektiği halde, TCK’nın 116/2. maddesi ile temel cezanın belirlenip TCK’nın 116/4. maddesi ile artırım yapılması,

3-Yakalama tutanağı içeriğine göre, sanığın yanında iki erkek şahıs daha olduğu halde katılanın işyerine birlikte girdiklerinin anlaşılması karşısında; sanığa verilen cezada 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,