Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/11882 K.2019/4719

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 160. maddesinde düzenlenen kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete tabi olduğu ve mağdurun kovuşturma aşamasında şikayetinden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında sanığın şikayetten vazgeçme hakkında beyanının alınarak sonucuna göre hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de:

2-Cezanın alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirecek bir neden bulunmadığı belirtildiği halde üst hadden ceza tayini,

3-Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçunun yasal tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü, mahkemece sanık hakkında kısa süreli hapis cezasına hükmedilmesi karşısında TCK'nın 50/2. maddesi gereğince bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4-Sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,