Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/12052 K.2019/4525

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanık hakkında uyuşturucu madde kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2012 tarih ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...’a karşı hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında mağdur ...’a karşı kurulan hükümde suçun gece vakti işlenmesi sebebiyle TCK'nın 143. maddesi uyarınca cezasında artırım yapıldığı, mağdur ...’a karşı kurulan hükümde TCK’nın 143. maddesinin uygulanmadığı, ancak gerekçeli kararda “sanığın işlediği sabit görülen gece vakti iki ayrı müştekiye yönelik hırsızlık suçundan ayrı ayrı cezalandırılmasına” denmek suretiyle kararda çelişki yaratılması,

2-Mağdur ...’ın aşamalarda alınan beyanlarında; olay günü saat 02:30 sıralarında evinin önüne motosikletini park ettiğini, 03:30 sıralarında camiye gitmek için kalktığında motosikletin yerinde olmadığını belirttiği, suç tarihinde... İli... İlçesinde güneşin 05:54’te doğduğunun anlaşılması karşısında, eylemin geceden sayılan zaman diliminde gerçekleştirildiği ve sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

3-Mağdur ...’a ait motosikleti kullanan oğlu tanık ...’un kollukta 15.07.2013 tarihinde alınan beyanında; olay günü saat 04:15 sıralarında ses duyup kalkarak kapı önüne çıktığında evin önünde kimselerin olmadığını, eve girip yattığını sabah 10:00 sıralarında kalktığında motosikletin çalınmış olduğunu anladığını belirttiği, 16.08.2013 tarihinde mahkemede alınan beyanında ise; saat 04:00 sıralarında ses duyup dışarı çıktığını, motosikletin yerinde olduğunu ancak 20 dakika sonra tekrar çıktığında motosikletin yerinde olmadığını belirttiği, kolluk tarafından düzenlenen 16.07.2013 tarihli güvenlik kamerası tespit ve kayıt çözüm tutanağına göre;

saat 05:15’te iki şahsın motosikleti çaldıklarının görüldüğünün belirtilmesi karşısında, tanık ...’un beyanları arasındaki çelişki giderilip, kamera saatinin güncel olup olmadığı araştırılarak suçun işlendiği saatin duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin olarak saptanıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde 5237 sayılı 143/1. maddesi ile cezadan artırım yapılması,

4-Sanık ile temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...’ın yakalandıktan sonra olayı ikrar ederek motosikletleri sattıkları kişileri söyleyerek motosikletlerin teslimini sağladıklarının anlaşılması karşısında motosikleti sattığı üçüncü kişinin zararını giderip gidermediği hususu tespit edildikten sonra, gidermiş ise sanık hakkında mağdur ...’a karşı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması,