Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/1208 K.2018/15228

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen, kendisine 14/04/2014 tarihinde tebliğ edilen 20/03/2014 tarihli gerekçeli kararda, yasa yoluna başvuru konusunda yanılgıya neden olunarak yasa yolu açıklamasının T.C. Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yönteme uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından; temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında basit yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında basit yaralama suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL olan adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 146/1 maddesiyle uygulama yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.