Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/12461 K.2019/6041

Mahalli mahkemece verilen müşteki ...'a karşı işlenen 10.12.2013 tarihli hırsızlık suçuna ilişkin temyiz talebi bulunduğu anlaşılmakla dosya incelenerek, gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın müştekiye ait inşattan suça konu demir ve kabloları çalmasından ibaret eylemi hakkında, TCK'nın 142/1-e. maddesi yerine hatalı nitelendirmeyle TCK'nın 142/1-b. maddesi sevki ile uygulama yapılması,

2)Sanığın inşaattan çaldığı malzemeleri aracının bagajına yüklerken yakalandığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden TCK'nın 35. maddesi uygulanmasızın yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,

3)Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına gerekçe olarak, çalmaya teşebbüs ettiği eşyaların müştekiye iade edilmesi nedeniyle meydana gelmiş bir zarar bulunmadığı hususunun gösterilmiş olması karşısında, eylem teşebbüs aşamasında kalmasına ve müştekinin bir zararı bulunmamasına rağmen hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi,