Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/12796 K.2019/2141

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bunun da bulunmaması halinde, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan yasanın 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin de olmaması halinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği, dosyaya içeriğine göre tüm bu hususların yerine getirildiği ve bu doğrultuda sanığa yapılan ilanen tebligatın geçerli olduğu anlaşılmakla, o yer Cumhuriyet Savcısının temyizi üzerine yapılan inceleme de;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, suça konu cep telefonunu sakladığı yeri göstererek mağdura teslimini sağlamış olması karşısında, TCK'nun 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükmü uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,