Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/12904 K.2019/8382

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında geceleyin 23:00 sıralarında aracını park ettiğini, sabahleyin 08:00 sıralarında ise aracının yanına geldiğinde hırsızlık olayını fark ettiğini bildirdiği olayda, “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gereğince sanığın eyleminin gündüz vakti işlendiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 31/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımının karar tarihi olan 03/03/2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanışımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.