Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/12925 K.2019/5119

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa 18.11.2015 tarihli son duruşmada ek savunma hakkı verilirken, duruşma tutanağına TCK'nın 142/2-h maddesi yerine yasada olmayan 142/1-h maddesinden ek savunma hakkı verildiğinin yazılması, Mahkemesince düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Sanığın, gece vakti saat 04.00 sıralarında, müştekinin iş yerinindeki bekçi kulübesinin aralık olan camından aldığı araç kontak anahtarıyla, işyerinin karşısında ana cadde üzerinde park halinde bulunan müştekinin aracını çalıştırıp bulunduğu yerden götürdüğünün iddia ve oluşa uygun kabul olunduğu somut olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturduğu düşünülmeden, yazılı şekilde aynı yasanın 142/2-h maddesinden hüküm kurulması, sonuç ceza değişmeyeceğinden bozma nedeni sayılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.