Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/130 K.2018/4663

06.11.2017 (Temyiz isteminin reddine dair ek karar)

SUÇLAR

Hırsızlık, mala zarar verme

MUHALEFET ŞERHİ

CGK 2015/52 E. - 2015/129 K.sayılı dosyasında suça sürüklenen çocuk cep telefonunu çalmış, bilahare kartı iade etmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı "suça sürüklenen çocuk kendisince ekonomik öneme haiz telefonu satmış, kendisince ekonomik öneme haiz olmayan kartı iade etmiştir. Telefonu satarak zaten tatmin sağlamıştır. Dolayısıyla iade pişmanlık temeline dayanmamaktadır." Mealinde itirazda bulunmuştur.

CGK itirazın kabulüne karar vermiştir. Bu kabulde özerkle etkin pişmanlığın, suça sürüklenen çocuğun pişman olması ve bu pişmanlığın etkisiyle zararı gidermesi gerekir demiştir. Tek başına tazmin değil pişmanlık sonucu iade ve tazmin olması gerektiğini belirtmiştir. Kısmi iade rızaya bağlıdır. Kararda "...etkin pişmanlık müessesesinin bir haksızlığın meydana getirdiği sonuçların onarılması olduğu göz önüne alındığında kısmi iadenin mağduru tatmin edecek miktarda ve mağdur açısından doğrudan sonuç doğurucu nitelikte olması ayrıca bunun sonucu olarak da mağduru ilave külfet yüklememesi gerekmektedir...." şeklinde içtihat oluşturmuştur.

Meclis görüşmeleri sırasında komisyon üyelerinin "önemli olan ödemek değil mi" mealindeki sözlerine cevap veren öğretim görevlileri önemli olanın ödeme değil pişmanlık olduğunu, bu pişmanlığın etkisiyle zararın giderilmesi yada ödemenin gerçekleşmesi gerektiğini beyan etmişlerdir. İşin özü sanık önce yaptığından pişman olacak, bu pişmanlığın etkisiyle karşı tarafın zararını aynen iade veya tazmin suretiyle giderecektir.

Olayımızda sanık 180 TL para ile cüzdanın yanı sıra kendisince ekonomik değere haiz olmayan, ehliyet, nüfus cüzdanı, banka kartı vs. Çalmıştır... Bilahare kendince tatmin sağladığı para ve değerli olan cüzdan haricindekileri sakladığı yeri göstererek iade etmiştir.

Sanık kendisince ekonomik değer ifade eden para ve cüzdanı iade etmeyip, kendisince değer ifade etmeyen nüfus cüzdanı ve ehliyeti vb.iade etmiştir. Bu pişmanlığa dayalı bir iade kabul edilemez. Dolayısıyla mağdura rızayı sormaya gerek yoktur. Bu yöndeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. Bu nedenle karar bu yönüyle de onanmalıydı.

Muhalif Üye