Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/13034 K.2019/8010

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kamu davası açıldığı, yargılama sonunda 11.12.2014 tarihli kararla sadece hırsızlık suçundan hüküm kurulduğu, hükmün kurulması ile mahkemenin yargılamadan el çektiği; ancak sanıklar hakkında aynı esas ve karar sayısı üzerinden 20.01.2015 tarihli ek kararla hırsızlık suçundan mahkumiyet ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan beraat kararları verildiği anlaşıldığından, hırsızlık suçundan ek kararla yeniden kurulan hükümlerin hukuki değer taşımadığı, sanıkların mahkumiyet kararlarına dair temyiz istemlerinin 11/12/2014 tarihinde hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas. 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.